Çölyak hastası Aylin Küçük, hastalığını anlatıyor:

1972 yılında Almanya'da dünyaya geldim. İştahlı bir bebek değilmişim. 1 yaşından sonra uzun süreli ishallerim olmaya başlamış. Ailem buna bir türlü çare bulamamış. Hastaneye yatıp tedavi görmüşüm ama değişen bir şey olmamış. Artan ishaller halsiz düşmeme neden olmuş. Yürüyor olmama rağmen, o kadar halsizmişim ki, yeniden emeklemeye başlamışım.
Kilom da yaşıtlarıma göre oldukça gerilemiş. İki yaşındayken sadece 8 kiloymuşum.
Bu durum ailemi çok üzüyormuş. En sonunda çareyi, beni bir üniversite hastanesine yatırmakta buldular. O dönem, iki ay hastanede kaldım. Doktorlar beni yakın takibe almıştı. Yapılan onlarca inceleme ve tetkik sonunda, hastalığımın ne olduğu bir türlü ortaya çıkmadı. Ailem de perişan haldeydi, hatta bir ara benden ümidi kesmişler. Neyse ki, tam o ümitsizlik günlerinde yapılan endoskopi ile, bana çölyak tanısı kondu.

Bu süre içinde beslenme şeklim tamamen glütensiz gıdalara dayalı olarak devam etti. Yeni beslenme şeklim inanılmaz şekilde gelişmemi sağladı. Artık eski neşeme kavuşmaya başlamıştım. Ziyaretime gelen ailem, bendeki bu gelişme karşısında şaşkınlıklarını gizleyemiyordu.
Evet, aradan yıllar geçti. Şu an iki çocuk sahibi bir anneyim. Oldukça da sağlıklı bir yaşam sürüyorum. Sonuç olarak, glütensiz yaşam, benim yaşam biçimim…